Perron Poëzie: Cees Nooteboom
Zelf En als we ons zelf nu eens achterlieten? Daar gaat het, zonder groeten, mokkend en tobbend opzoek naar iets eters. Het kijkt niet eens o…
Rubrieken
‘Dierenleven’ in Antwerpen – Waar is Sir David als je hem nodig hebt
Wanneer ik Dierenleven binnenwandel, hoor ik gehijg en gejank. Het stopt even, en dan is het er weer. Het videowerk Waiting For the Time to Pass van…
Champions League, weet je wel
‘Een unieke sportvrouw’, jubelde de commentator na de Olympische marathonoverwinning van Sifan Hassan in Parijs. ‘Net als alle andere medaillewinnaars …
Perron Poëzie: Jan Arends
De voetstappen die ik achterlaat De voetstappen die ik achterlaat zijn bezit van de grond. Mijn leven is van het verleden. Mijn woord i…
Middenweg
In voorbereiding op een project in Zuidoost Azië bespraken we de eigenschappen van de lokale bevolking; meer specifiek van enkele Laotianen ons beider …
Perron Poëzie: Remco Campert
Nu is er weer dat zomerse godlof... Nu is er weer dat zomerse godlof van meisjes die in korte rokken door alle straten fietsen in ons land, ons l…
Poging tot luieren
Nu mijn partner twee weken vrij is en we geen vakantieplannen hebben gemaakt, bekijken we per dag wat we waar gaan doen, mede afhankelijk van het weer.…
Perron Poëzie: Saskia van Leendert
Vloed In nadagen zaten we onder door de wind geschoren bomen. We keken uit over verschoten rozen al bijna kwijt geraakt aan de tijd. We kuste…
Perron Poëzie: Anne Louïse van den Dool
mijn naam is de eerste plek waar ik woon ik geef mijn voorletter de vorm van een dakje de vervolgletters krijgen ramen uit het laatste symbool kring…
Terwijl het asfalt opgaat in de nacht
Gestaag valt de avond als we Maastricht verlaten en via de A2 de driebaansweg richting Airport volgen. Het was een warme dag en de zwoele avond broeit …