De voorkeur van... Fred Houben

Spotify staat bij mij de hele dag aan. Nu staat het album Elvis Back in Memphis van Elvis op repeat. Ik heb helemaal niks met zijn muziek maar dit album vind ik wel supervet. Heel droevig, schrijnend. Ik luister nu veel droevige platen. Lekkere country zoals Lucinda Williams. Ik vind het heerlijk naar dingen te luisteren die rammelen. De oude boogie woogie heeft dat, het is muziek die niet helemaal perfect is. Vroeger had je technisch minder mogelijkheden: what you hear is what you get. Laatst heb ik veel te dure speakers gekocht, nu hoor ik dat gerammel nog beter. Ik kijk ernaar uit om zelf weer te spelen. We geven twee concerten omdat de Heideroosjes dertig jaar geleden begonnen. Die waren zo snel uitverkocht dat we ook een paar festivals gaan doen. Dan is het weer mooi geweest.” THEATER_ “Ik zag in het theater vaak zulke gave dingen en dacht dan: waarom zit ik hier maar met een handjevol mensen? Waarom zijn het er niet meer? De rest zit waarschijnlijk naar De Rijdende Rechter te kijken. Pas op, dat vind ik ook leuk hoor, maar ik vond toch dat het anders kon. Toen ben ik zelf gaan programmeren. In Horst, in culturele centra met een theaterfunctie. Eerst in drie zalen, nu komt er een vierde. Vroeger ging ik die grote locatievoorstellingen af, Dogtroep en Vis à Vis. Grootse, prachtige spektakelvoorstellingen, dat vond ik altijd fantastisch. Eric Koller, die ook optreedt met Cirque du Soleil, maakt prachtige voorstellingen. Het cabaretduo Schudden, Katinka Polderman, Janneke de Bijl, allemaal te gek. Ik word blij als ik word meegezogen in iemands wereld. Dat gebeurt niet meer zo heel vaak, elk jaar zie ik meer dan honderd voorstellingen. Maar als ik weer een keer meega in iemands hoofd, dan ben ik helemaal gelukkig. Elk jaar nodig ik drie kleinkunstenaars van de Koningstheateracademie, de cabaretacademie in Den Bosch, uit in mijn tuin om onder de notenboom te spelen voor familie en vrienden. Neem geld mee voor de artiesten, zeg ik vooraf tegen ze, ik doe het bier en zorg voor het kampvuur. Ik houd ook van erg van de jeugdvoorstellingen van het theatergezelschap Meneer Monster. Je weet wel, van boeken als De waanzinnige boomhut en Over een kleine mol die wil weten wie op zijn kop gepoept heeft. Superleuke voorstellingen, mooi gemaakt, heel creatief. Ze kleuren net buiten de lijntjes. Het is heel open en improviserend. Lekker gekke dingen maken voor kinderen die vervolgens ook op het podium staan. Soms probeer ik Fred Delfgaauw te programmeren. Geniaal! Maar zijn voorstellingen verkopen lastig. Hij maakt theater voor middelgrote zalen. Theater met poppen, maar geen poppentheater. Ik kan het niet goed uitleggen, je moet dat een keer gezien hebben. Komt hij op met twee tassen en dat is het dan. Hij kan een heel grote wereld scheppen met bijna niks.” Muziek en muziek in het theater zijn twee heel verschillende dingen. De Wereldband vind ik fantastisch: vijf conservatoriummensen die wel tachtig instrumenten bij zich hebben. Ken je die scene met die koffiebekertjes? Dat moet je maar eens googelen: Wereldband en koffiebekertjes. En Wende Snijders, die kan beide aan: zowel popzaal als theater. Bizar hoe goed zij dat doet. De eerstvolgende voorstelling waar ik naartoe ga, weet ik nog niet. Ik kijk meestal een paar dagen van tevoren wat er speelt in de zalen.” Fred Houben (Sevenum, 1974) is theaterprogrammeur in Horst, Deurne en Someren. Eerder was hij de bassist van punkrockband Heideroosjes uit Horst. In januari spelen ze twee uitverkochte reünieconcerten in Brussel en Amsterdam. Hij is mede-eigenaar van cultureel projectbureau Witgoed en Van Bontewas, getrouwd en heeft twee kinderen. DESIGN_ “Ik ben absoluut fan van oude motorscooters. Ik heb twee Heinkels en een Zündapp. Die dingen zijn mooi van lelijkheid. Zo’n Heinkel Tourist is net een omgedraaide badkuip. Het verhaal erachter is ook mooi: Ernst Heinkel bouwde vliegtuigen in de oorlog maar werd als tegenstander van Hitler gevangengenomen. Na de oorlog is hij scooters gaan maken. De Heinkel 0 en A1 heb ik al, de A2 zou ik nog wel in mijn collectie willen.” BOEK_ “Scandinavische thrillers vind ik heerlijk om te lezen in bed: Thomas Enger, Jo Nesbø of Lars Kepler. En voor op de wc de korte verhalen van Godfried Bomans. Gedachtespinsels. Je leest dat het een andere tijd is.” FILM_ “Ik kom zelden in de bioscoop. Ik zit bijna iedere avond in het theater.”