Editorial - Het duurt even voor je voelt wat je doet

aan Mijn Guernica, zijn manier om de toenemende oorlogszucht in de wereld onder ogen te zien. En terwijl ik ernaar uitkijk om dat werk, een doek van 25 vierkante meter, binnenkort met eigen ogen te aanschouwen, begreep ik bij het lezen van de reportage dat het resultaat, hoe groot(s) dan ook, maar een deel van de meesterproef is.  Brouckes liefde voor het proces proef je ook bij kunstenaar en schrijver Lex ter Braak wiens recentelijk verschenen kunstenaarsboek As One. Wanderings in dit nummer door Cyrille Offermans wordt besproken. Het boek lijkt zo zorgvuldig afgewerkt dat het woord ‘pièce de résistance’ zich ook hier opdringt. Toch, schrijft Offermans, ontstaat Ter Braaks werk juist in lagen: ‘Na een eerste opzet verdwijnt het werk doorgaans in een lade in zijn atelier om het een tijdje later weer tevoorschijn te halen.’ Dat de verf in de loop der jaren kan krimpen, uitzetten, verkleuren of verkruimelen, hoort erbij: ‘de natuur als anonieme medewerker.’ Het resultaat, hoe groot(s) dan ook, is maar een deel van de meesterproef In het oeuvre van Claudy Jongstra heeft de natuur zelfs een hoofdrol. In het Friese dorp Spannum heeft ze in de afgelopen decennia een plek geschapen waar ze met haar medewerkers letterlijk tussen de natuurlijke basismaterialen leeft: schapen voor de wol, en verfplanten voor het kleuren ervan. Ook Jongstra denkt in lange tijdspannes: ’Werken met wol is superintensief, je bent maanden bezig voordat je echt voelt wat je doet.’ Ik heb van deze artikelen zo genoten omdat ze volgens mij het soort journalistiek belichamen waarvoor we al bijna 20 jaar staan. Geen ‘hit and run’ maar het over langere periodes volgen van kunstenaars om onze lezers te laten zien hoe kunst ontstaat en verder groeit, en wat er onderweg zoal gebeurt.   Meesterschap, zegt Claudy Jongstra, ‘kost jaren. Decennia. Die tijd geven we hier.’ Zij spreekt over haar atelier in Spannum, maar haar woorden raken ook aan wat wij met Zout proberen te doen: tijd en ruimte nemen om te laten zien waarom kunst en cultuur zo belangrijk zijn voor de samenleving.  Titelfoto: Koen Broucke tijdens het schilderen van My Guernica. foto Marleen Daniëls.