De Romeinen stampten zeven keer binnen – An Olaerts houdt niet van helden
In een zwembad uit Wereldoorlog II is een expo over wat sport vermag. Een goed excuu…
Melodie voor een dode punkbroer – Wouter Thijssens eerbetoon aan Wille
Wille was een punker. In 1993, onderweg naar huis, moest hij twee treinsporen kruise…
2025 in scherven – An Olaerts, ‘Voer’
Garnalen zijn aaseters, beet iemand in 2025, alsof ze daarom vieze kost zijn. Een ga…
Een kop vol geel – Een zeer kort zomerverhaal van An Oalerts
Puntje Spanje, in een oude tonijnfabriek, dook ik op met een koffer vol boeken: zeve…
Bij Godfried Bomans was het altijd wat
Een biografie kan ook te veel prijsgeven, oordeelt Godfried Bomans-fan AN OLAERTS. A…
Een jaar in scherven: Vuile was – An Olaerts blikt terug
In de staart van het jaar heb ik een nieuwe zanger ontdekt. Al zingt hij niet. En on…
Buxusmot – An Olaerts vindt plaagdieren leuk
Soms staat een mens rechtop in bed om een foto te nemen van het plafond. Wondermooie…
Jongensachtige poëzie op Antarctica – De Zuidpoolreis van de Belgica
In de naad tussen willen weten en geloven zit een hoop poëzie, concludeert AN OLAERT…
De groeten uit Leuven, beste George Groot – An Olaerts herinnert zich Don Quichocking
Het plaatje was van mijn vader. Ik nam het zonder te vragen mee naar mijn studentenk…
Column An Olaerts: Een gebroken rug en een smoezelige zijkant
Wie Paul Claes is, kan me niks schelen. Doctor in de letteren, staat op de binnenfla…