Perron Poëzie: Hugo Claus
HET DIER Het beest in de weide (van de vlammen gescheiden) Ziet hoe op poten de dag aanbreekt Hoe met gebaren de zon haar zevenstraat omslaat. …
HET DIER Het beest in de weide (van de vlammen gescheiden) Ziet hoe op poten de dag aanbreekt Hoe met gebaren de zon haar zevenstraat omslaat. …
Aan de kerstborrel sprak ze over het tempo waarin de afgelopen jaren voorbij gegaan zijn. Ik moest beamen dat ook in mijn beleving de tijd er een moord…
In de hal van ons huis hangt een werk van Pi Backus. Een jaar of tien geleden geruild voor een doek van mij. Op zijn verzoek; nadat hij weer eens uit z…
Quarantaine 1 er is een raam waartegen ik praat met mijn vader terwijl ik kijk naar de bergen waarvan de contouren zich oplossen in de verte e…
TEGEN DE ZOMER Niets is vernielender dan de warmte De kou houdt in stand, is statisch; de warmte beweegt met de vernieling mee en wekt een valse…
Waarschijnlijk herkent u het beeld van een peuter die vol enthousiasme een cadeau uitpakt om vervolgens meer plezier te beleven aan de verpakking dan a…
Zodra Fons begon te vertellen over zijn ervaringen in de Amazone in Brazilië, verstilde de groep naarmate hij meer en meer verdwaalde in zijn dierbare …
IK ZOEK JE IN DE STAD ik zoek eerst je lijf in de stad dat vind ik natuurlijk niet, maar ik heb alle tijd dus ik schroef geduldig lichaamsdelen v…
DOORNROOSJE Houthakkers, die zich in het bos verklikken. Sloten die op hun bodem staan te roesten. Je eigen in de hoogte horen hoesten. Een edelh…
Voorgevoel. Iedereen weet wat ik bedoel, iedereen herkent het, iedereen heeft het wel eens. Een ongrijpbaar fenomeen. Een samenloop van omstandigheden …