Kiki vindt: Beleving of hebzucht

een voorwaarde lijkt om de binnenkant van een tas te kunnen bekijken, te passen en meten of je laptop erin past en of er een plekje is gereserveerd voor je mobiel. Jezelf kritisch bekijken in de spiegel, met de ene tas in de hand en vijf minuten daarna een andere aan je schouder. Hoe luxe is het om een kasjmieren truitje in je handen te houden, het mohair te betasten en te voelen of de zakken van de jas die je past wel op de goeie plek zitten. Kleren zijn er niet alleen om gezien maar vooral ook gevoeld te worden. Om nog maar te zwijgen over een oprecht advies van deskundigen. Mensen die de ervaring hebben om je aan te raden om de pantalon ter plekke toch een maatje groter of kleiner te proberen. Uiteindelijk blijft het een vak van specialisten die van mode hun beroep maakten in een winkel waar ze die passie in praktijk brengen. Als je ziek bent dan bezoek je een arts die ervoor gestudeerd heeft om je zo goed mogelijk te behandelen. Als je kleding, schoenen of een tas nodig hebt ga je naar een winkel waar mensen werken die je bij het kiezen zo goed mogelijk kunnen helpen. Die samen met je de styling bekijken en ervaring hebben in het adviseren hierover. Waar – als het goed is – een professionele coupeuse de laatste hand legt aan mouwlengte, zoom et cetera. En wat te denken van het combineren van kleding die al jaren ongedragen in je kast hangt met een nieuwe aanschaf zodat die in de nieuwe combinatie weer helemaal tot zijn recht komt? Allemaal belevingen die je toch mist als de postbode een kartonnen doos bij je aflevert en je vervolgens de inhoud weer grotendeels moet terugsturen. De kleur was toch niet helemaal die je verwachtte en je laptop past helaas niet in de gekozen tas. Of bevredigt het online-kopen de hebberigheid om wekelijks of zelfs dagelijks een doos te openen? Geeft dit het zieltje rust? Doe mij toch maar die zintuiglijke beleving. De heerlijke geur van leer, een professioneel advies, het kiezen van de perfecte kleur en het voelen van de stof op je huid.