Kiki vindt: De Zak van Max

dagelijkse kledingkast beneden. Om eerlijk te zijn ben ik dol op die zolderstukken. Mijn kinderen noemen het bewaarstukken en ook zij slaan daar soms hun slag. Die dag droeg ik een jurkje van Jil Sander, ik schat dat het al een jaartje of vijf op zolder hing. Volledig zelfverzekerd begon ik aan mijn dagelijkse werk in de kledingwinkel, totdat een vaste klant geheel van haar stuk gebracht mij aansprak: “Dat jij dat oude model nog draagt? Ik had dezelfde jurk, maar heb hem al zeker vier jaar geleden in de Zak van Max gestopt!” Ik was redelijk perplex en voelde me onbewust minder zeker van mijn kledingkeuze van die dag. Ik vroeg of ze vond dat ik er ongepast uitzag? Eigenlijk wel, vond ze. Het kon niet om in mijn hoedanigheid kleding te dragen die meer dan één jaar oud was. Daar ben ik het hartgrondig mee oneens! In de huidige tijd van bewustzijn en duurzaamheid is het natuurlijk niet kies om kleding slechts één jaar te dragen, zeker de mode waar we het hier over hebben. Om Cecile Narinx te citeren zal de ‘draagschaamte’ serieuze vormen gaan aannemen. In allerlei opzichten is het tegenwoordig ‘not done’ om kleding na een seizoen weg te gooien, maar juist een langer leven te geven. En vooral: hoe leuk is het om juist stukken van jaren geleden te combineren met recente aankopen. Er is wel een voorbehoud. Met het verstrijken van de jaren klimt de wijzer op de weegschaal evenredig mee. Mocht dit niet aan de hand zijn dan is het heel spannend om oud en nieuw te mixen. Dat is niet alleen goed voor je portemonnee en het milieu, maar ook fijn voor je gemoedsrust. Klanten die er fantastisch uitzien in een dergelijke combinatie is in onze winkel het grootste compliment dat we kunnen krijgen. Vaak is het dan nog een uitdaging om samen te achterhalen uit welk jaar het ontwerp dateert. Meer dan eens gaat het om kledingstukken die tien jaar of nog langer geleden gekocht zijn. Daar worden wij weer ongelofelijk blij van!