Het Philipspaviljoen van de Wereldtentoonstelling van 1958 in Brussel is niet alleen een architectonische parel. Het is ook een icoon in de geschiedenis van de elektronische muziek. Dat komt niet alleen door de componisten die er muziek voor componeerden, Edgard Varèse en Iannis Xenakis. Het heeft ook te maken maken met de spectaculaire geluidsinstallatie van 325 luidsprekers via welke die muziek werd gespeeld. Daarmee konden de klanken zich door de ruimte verplaatsen, via door Xenakis ontworpen geluidsroutes. Wave Field Synthesis...
Dit artikel is onderdeel van &PAPER en valt buiten de verantwoordelijkheid van de ZOUT hoofdredactie.