PostZL: Niet het beeld verandert, maar ik
Al een week of vijf, zes luister ik in de auto naar Radiohead. Zelfs Klara, mijn vaste partner onderweg, moet eraan geloven. Het is OK Computer, een p…
Ongezouten
PostZL: Het ongeluk zal zich snel openbaren
Heeft het brievenboek nog een toekomst? Zullen er ooit gebundelde e-mails worden uitgegeven? Een half jaar voor zijn tachtigste sterfdag, vorige maa…
PostZL: Nog één keer Boon
Het is begin maart, ik zit in de auto, luister naar radiozender Klara en hoor iemand voorlezen uit Mijn kleine oorlog van Louis Paul Boon. Binnen vijf …
PostZL: Cultuurcafé
“Waar gaan we het over hebben”, vroeg de man die me had uitgenodigd om in het plaatselijke cultuurcafé iets te komen vertellen over mijn net verschenen…
PostZL: (Het einde van de) hysterie
Van steeds meer dingen begrijp ik steeds minder. Niets om me druk om te maken, zeggen vrienden, heeft met leeftijd te maken. Hoe geruststellend is dat?…
PostZL: Ik ben een pitbull
Sta ik bij de Hollandsche Schouwburg in Amsterdam op de tram te wachten, moet ik aan Mark Rutte denken. Een jaar of zes geleden bleek de premier, af…
PostZL: Een kwestie van perspectief
Laten we het hebben over de man/vrouw-kwestie buiten de #MeToo-hysterie van alledag. Vakblad De Architect had vorige maand een bijeenkomst georganis…
PostZL: Hobbyisme
Halbe Zijlstra, we zijn hem al lang vergeten, zoals dat gaat met ijsbrekers, als ze uit het zicht zijn is de wind onverminderd ijzig en vriezen de scho…
PostZL: Niet klikken maar kijken
‘We mogen maar vier foto’s maken’, roept een van de kinderen met gespeelde verontwaardiging. Haar klasgenoten letten niet op haar, ze wapperen hun net …
PostZL: Figuurtjes in klei
Het is hier nooit echt aangeslagen, het nasynchroniseren van tv-programma’s. Maar nu de publieke omroep op de overlevingsmodus staat, moest het er maar…