Perron Poëzie: Erik Jan Harmens
raak me niet aan of wel maar zachtjes of hard maar niet ineens stap voor stap als in delen bovenkomende mensen op een roltrap ERIK…
raak me niet aan of wel maar zachtjes of hard maar niet ineens stap voor stap als in delen bovenkomende mensen op een roltrap ERIK…
VIRUS (6) Hij staat op de ladder, hij schildert het huis. Hij valt niet. Zijn hand volgt zijn oog dat zich hecht aan het huis dat hem draagt.…
Luik Linden en platanen volgen blind de Luikse Maas; de zon rolt van een heuvel, strijkt oneffenheden glad, en daar verschijnen wandelende muz…
DE BOEREN BOEREN Het is nacht. Wij boeren, boeren ons te pletter, hoog boven onze trotse combine tronend en heersend over elke morzel gronds als …
BENGEL Jij lacht jouw wangen appelrood elke keer als ik zeg bengel jij kijk ik in jouw ogen, dan bijt je haast de lippen stuk niet bloeden nie…
Ik heb het je toen voorgelezen G. De ramen stonden open, op het terras dronken de vrinden limonade, de appelboom bloeide. Ik heb je voorgelezen w…
Mannen I Mijn liniaal leert mij: langer dan normaal, maar nog steeds geen lef om postzegels te plakken. Als mijn ouders slapen klik ik mannen a…
De een vraagt: wanneer is leven geen leven meer? De ander wijst hem aan: dit kan ontbreken (rechtvaardigheid) en dit (schoonheid) en dit (vrede)… …
MOEDER Zoals ze in je praat en dingen vindt, dwars door je eigen woorden klinkt, vaak ongevraagd, doe je haar nou wat opzij, je hebt toch ogen, wa…
Elders het gebeurt zo: een algoritme laat de avond vallen over huizen ongedeerd iemand zweeft als de maan boven een ziekenhuis ergens in een ver…