Perron Poëzie: Pim Lammers
Mannen I Mijn liniaal leert mij: langer dan normaal, maar nog steeds geen lef om postzegels te plakken. Als mijn ouders slapen klik ik mannen a…
Perron Poëzie
Perron Poëzie: Toon Tellegen
De een vraagt: wanneer is leven geen leven meer? De ander wijst hem aan: dit kan ontbreken (rechtvaardigheid) en dit (schoonheid) en dit (vrede)… …
Perron Poëzie: Ester Naomi Perquin
MOEDER Zoals ze in je praat en dingen vindt, dwars door je eigen woorden klinkt, vaak ongevraagd, doe je haar nou wat opzij, je hebt toch ogen, wa…
Perron Poëzie: Jens Meijen
Elders het gebeurt zo: een algoritme laat de avond vallen over huizen ongedeerd iemand zweeft als de maan boven een ziekenhuis ergens in een ver…
Perron Poëzie: Cees Nooteboom
Fabel De dichter zei neem je pen, ga met de eerste beweging en een heldere regel naar de rand van de pagina, en schrijf. Waar de grote fabel…
Perron Poëzie: Marije Langelaar
Stoel Ik stond naast een tafel en het verontrustte mij dat ik zo alleen was en opeens hoorde ik het kloppen erg zachtjes weliswaar maar iets maakt…
Perron Poëzie: Maud Vanhauwaert
WIJ.HIER.NU. en ach, misschien zullen er ooit bergen rijzen valleien splijten tussen ons in, zullen wij met rookpluimen moeten seinen: weet je no…
Perron Poëzie: Hugo Claus
HET DIER Het beest in de weide (van de vlammen gescheiden) Ziet hoe op poten de dag aanbreekt Hoe met gebaren de zon haar zevenstraat omslaat. …
Perron Poëzie: Miriam Van hee
Quarantaine 1 er is een raam waartegen ik praat met mijn vader terwijl ik kijk naar de bergen waarvan de contouren zich oplossen in de verte e…
Perron Poëzie: Remco Campert
TEGEN DE ZOMER Niets is vernielender dan de warmte De kou houdt in stand, is statisch; de warmte beweegt met de vernieling mee en wekt een valse…