Perron Poëzie: Remco Campert
TEGEN DE ZOMER Niets is vernielender dan de warmte De kou houdt in stand, is statisch; de warmte beweegt met de vernieling mee en wekt een valse…
TEGEN DE ZOMER Niets is vernielender dan de warmte De kou houdt in stand, is statisch; de warmte beweegt met de vernieling mee en wekt een valse…
IK ZOEK JE IN DE STAD ik zoek eerst je lijf in de stad dat vind ik natuurlijk niet, maar ik heb alle tijd dus ik schroef geduldig lichaamsdelen v…
DOORNROOSJE Houthakkers, die zich in het bos verklikken. Sloten die op hun bodem staan te roesten. Je eigen in de hoogte horen hoesten. Een edelh…
BWA-PL Wij bereiken na een tocht door een druipend bos het Randmeer. Het was alsof een slapende haar ogen opende en ons kende. Jij zat voorop. …
VOUSVOYEREN Dit moet je hebben gemist: een panty, verfrommeld op de vloer, iemand om je tandenborstel mee te delen, tegen je gezegd krijgen dat…
Zoals je soms een kamer binnengaat, niet weet waarvoor, en dan terug moet langs het spoor van je bedoeling, zoals je zonder tasten snel iets uit de t…
Eeuwigheid Je zit weer eens voor je boekenkast, starend naar een stel morsdode gekken, naar hun eeuwigheid die je al jaren zachtjes uit je leven l…
het was een stil jaar ik luisterde naar mijn moeder die verdrietig was om mijn broer die verdrietig was om mijn vader die verdrietig was om mij we z…
SAMENVATTEND De mensheid is een dronkenman in het stadion van het universum. Bezit geen eigen plaatsbewijs, volgt niet eens het spel, negeert z…
Ruimte we hebben tijd stotter maar zoveel je wilt ik wacht wel we hebben tijd jij bent van de ruimte ik van de afgrond ik vraag niet door ji…