Appelgebak 14: Respect!

we ons een cappuccino – en die is meesterlijk. Temperatuur goed, la schiuma veramente perfetto, de melange pure poëzie. Bijna waren we vergeten hoe fijn het is om na een cappuccino niet eerst het gehemelte schoon te hoeven schrapen om een verstaanbare conversatie te kunnen voeren. We zitten aan de bar, tussen een cactus en een buizenradio uit de jaren vijftig, en genieten van het uit kleine rituelen opgebouwde repertoire van de barista. Die minuscule concentratie zien we graag, dus we bestellen de laatste twee stukken van grootmoeders appelcake. Hoewel geen gezworen aanhangers van het genre realiseren we ons dat de cake onversneden onderdeel uitmaakt van ons culinair erfgoed. Respect! Dus ook voor de interpretatie van Mucho Gusto, die vermoedelijk is gerezen uit kwarkdeeg. De appelstukjes zijn wat dun gestrooid, maar allez zeg, het is winter. We kijken genoegzaam rond en voelen ons eh… domweg gelukkig aan de Zuivelmarkt.