Beeldspraak: Rampenbureaucratie
In Reykjavík zag ik laatst Cars in Rivers van Ólafur Elíasson. Het werk bestaat uit …
Duncan Liefferink (1964) omschrijft zichzelf als Achterhoeker in Zuid-Limburg. Hij is universitair docent Europees milieubeleid en schrijft daarnaast voor ZL over beeldende kunst en klassieke muziek. Nuancezoeker die het graag kort houdt. “Ik presenteer me graag als een man van tegenstellingen, maar eigenlijk doe ik altijd hetzelfde: ik kijk en ik schrijf.”
In Reykjavík zag ik laatst Cars in Rivers van Ólafur Elíasson. Het werk bestaat uit …
Amsterdamse Limburgers Leon Mommers was bevriend met alle Amsterdamse Limburgers…
In Reykjavík zag ik laatst Cars in Rivers van Ólafur Elíasson. Het werk bestaat uit…
Het woord ‘systeem’ heeft voor veel mensen, denk ik, een kwaadaardige bijklank. Sp…
Met zijn uitgerekte lijven en vreemde kleuren heb ik El Greco altijd een rare snuit…
Met de opening van het nieuwe stadhuis in 1947 begon Heerlen met het verzamelen va…
Eén werk van Sofie Muller is al indrukwekkend, maar een heleboel werken van haar sa…
“Het lelijkste land ter wereld”. Ik kan het niet meteen plaatsen, maar als Nederlan…
Limburg krimpt, daar schijnt iedereen van overtuigd te zijn. Maar als we goed naar …
Het is dezer dagen kilometers maken voor de fans van Per Kirkeby. Brussel en Duisbur…