Rijk!: Met lichtbeelden
Toen ik een jaar of zestien, zeventien was, was ik weg van de Duitse barokarchitect …
Duncan Liefferink (1964) omschrijft zichzelf als Achterhoeker in Zuid-Limburg. Hij is universitair docent Europees milieubeleid en schrijft daarnaast voor ZL over beeldende kunst en klassieke muziek. Nuancezoeker die het graag kort houdt. “Ik presenteer me graag als een man van tegenstellingen, maar eigenlijk doe ik altijd hetzelfde: ik kijk en ik schrijf.”
Toen ik een jaar of zestien, zeventien was, was ik weg van de Duitse barokarchitect …
David Hockney schildert mooie plaatjes van mooie landschappen. Als je beter kijkt, v…
Het woord kunsttempel wordt vaak misbruikt, maar in Heythuysen staat er echt één. He…
Alsof er een woedende doe-het-zelver aan het werk is geweest. De klus was niet geluk…
Tweehonderdvijftig kunstenaars maakten miniatuurtjes van 10 x 15 cm. In Maastricht w…
Mijn vader vond heiligen maar niks. Jaren geleden leidde het onderwerp bijna tot ruz…
In de symfonieën van Bruckner is het soms even helemaal stil. Alle instrumenten zwij…
Schilderijen van dansmariekes, mijnwerkers, de bisschop, de kapelaan en het vaandel …
Toen ik tien was begon ik met pianoles. Mijn lerares was Jannie Spruit. Ze woonde in…
Als Tinka Pittoors een tentoonstelling inricht, komt ze met een vrachtwagentje vol s…