enkeltje utopia
De laatste schreeuw Zo sprak de jonge conservator over een iets oudere collega-conservator: “Ik vind haar koers niet zo helder. En ze maakt steeds v…
De laatste schreeuw Zo sprak de jonge conservator over een iets oudere collega-conservator: “Ik vind haar koers niet zo helder. En ze maakt steeds v…
Hiernamaals Angstig jankend schrikt mijn hond wakker uit een droom van kennis. ‘Ik ben het,’ zeg ik, noem zijn naam, haal hem aan en laat hem pissen …
Wij Nederlanders, wij vinden eigenlijk dat al lang iemand van ons de Nobelprijs voor Literatuur had moeten krijgen. Dat vind ik ook. Hugo Claus natuu…
Gebouw zonder ziel Een vriend van me heeft een hekel aan architecten, met name de categorie die zich tot de major league van de beroepsgroep rekent…
HET IS WEER DEZE NACHT (2) Het is weer deze nacht dat mijn vader zonder Klop op de deur aan tafel komt zitten en ik hem Jenever inschenk. Hij gretig z…
Schrijver Oscar van den Boogaard (1964) is een van de gasten tijdens het literaire zomerfestival Het Grote Verlangen. De thematiek van het verlangen …
De jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw vormden het gouden tijdperk van het lezen. Altijd en overal werd er gelezen, op pleinen en in parken, …
Venlo pronkt met De Commissaris, in Maastricht slaat De Colonel zich op de borst. Stoere namen van strenge gebouwen die de afgelopen jaren bij de pla…
Op hoofdstuk 7, The Piper At the Gates of Dawn, van Kenneth Grahame's The Wind in the Willows Roos en basterdwederik, moerasspirea Wit met blauwe boot…
Schuilplaats Verweerde binnenkant van een gespleten knotwilg, mantelschors waarin je schuilen mag tegen de regen. En zoals je daar staat, geborgen al…